Adresimi i djegies profesionale të kujdestarit është thelbësor për ruajtjen e mirëqenies personale dhe cilësisë së kujdesit që ofrohet për të tjerët. Kujdestarët shpesh i përkushtohen një sasie të madhe kohe, energjie dhe forcës emocionale për të mbështetur të dashurit e tyre, gjë që me kalimin e kohës mund të çojë në lodhje fizike, stres mendor dhe lodhje emocionale. Një nga strategjitë më të rëndësishme për kujdesin ndaj vetvetes është njohja e shenjave të hershme të djegies, si lodhja e vazhdueshme, irritimi, mungesa e motivimit ose ndjenja e pafuqisë. Njohja e këtyre shenjave u mundëson kujdestarëve të ndërmarrin veprime në kohë, në vend që të shtyjnë veten përtej kufijve të tyre. Prioritizimi i nevojave bazë fizike është një hap themelor për parandalimin e djegies profesionale. Gjumi i mjaftueshëm, ushqimi i shëndetshëm dhe aktiviteti i rregullt fizik ndihmojnë në ruajtjen e niveleve të energjisë dhe forcojnë aftësinë e trupit për të përballuar stresin. Edhe aktivitetet e thjeshta, si ecjet e shkurtra, shtrirjet ose praktika e yoga-s së lehtë, mund të bëjnë një ndryshim të dukshëm në shëndetin dhe humorin e përgjithshëm.
Kujdesi emocional për veten është po aq i rëndësishëm. Kujdestarët shpesh shtypin ndjenjat e tyre ndërsa përqendrohen te nevojat e të tjerëve, gjë që mund të çojë në mbingarkesë emocionale. Ndani mendimet dhe përvojat tuaja me miq të besuar, anëtarë të familjes ose grupe mbështetëse për të ndjerë lehtësim dhe për të zvogëluar ndjenjën e izolimit. Bisedimi hapur mbi sfidat ndihmon kujdestarët të ndihen të kuptuar dhe i kujton atyre që nuk janë vetëm. Vendosja e kufijve të shëndetshëm është një tjetër strategji kritike. Kujdestarët duhet të mësojnë të thonë “jo” kur detyrat bëhen mbingarkuese dhe të vendosin pritshmëri realiste për veten. Pranimi që është e pamundur të bëhet gjithçka në mënyrë të përsosur mund të zvogëlojë ndjenjat e fajit dhe presionin e panevojshëm. Kërkimi i ndihmës profesionale, si këshillimi ose terapia, gjithashtu mund të ofrojë mjete të vlefshme për përballimin e situatave dhe udhëzime emocionale.
Marrja e pushimeve të rregullta është një praktikë e fuqishme për kujdesin ndaj vetes, por shpesh e injoruar. Periudha të shkurtra pushimi gjatë ditës ose pushime më të gjata herë pas here mund të ndihmojnë kujdestarët të rigjenerohen mendërisht dhe fizikisht. Angazhimi në hobi ose aktivitete që sjellin kënaqësi, si leximi, dëgjimi i muzikës ose veprimtari krijuese, u lejon kujdestarëve të lidhen përsëri me identitetin e tyre jashtë rolit të kujdesit. Teknikat e relaksimit, si ushtrimet e frymëmarrjes së thellë, meditimi, vëmendja e plotë (mindfulness) ose mbajtja e një ditari, mund të qetësojnë mendjen dhe të reduktojnë ankthin. Këto praktika ndihmojnë kujdestarët të qëndrojnë të pranishëm dhe të menaxhojnë stresin më efektivisht.
Për më tepër, kujdestarët nuk duhet të hezitojnë të kërkojnë dhe të pranojnë ndihmë. Delegimi i detyrave, përdorimi i shërbimeve të pushimit nga kujdesi, ose ndarja e përgjegjësive me të tjerët mund të reduktojë ndjeshëm barrën. Ndërtimi i një sistemi të fortë mbështetës siguron që kujdestarët të kenë ndihmë të besueshme kur është e nevojshme. Në fund të fundit, përballimi i lodhjes së kujdestarit kërkon vëmendje të vazhdueshme ndaj vetëkujdesit, vetëdhembshurisë dhe ekuilibrit. Duke u kujdesur për shëndetin e tyre fizik, emocional dhe mendor, kujdestarët mund të ruajnë forcën e tyre, të përmirësojnë cilësinë e jetës dhe të vazhdojnë të ofrojnë kujdes të dhembshur dhe efektiv pa kompromentuar mirëqenien e tyre personale.